Докшыцы ў 1930 годзе вачыма мясцовага карэспандэнта

У віленскай штодзённай газеце “Słowo” (№95 за 25 красавіка 1930 года) была надрукаваная карэспандэнцыя, падпісаная крыптонімам Szach-Matt. Аўтар расказвае пра розныя – і адмоўныя, і станоўчыя – бакі мясцовага жыцця. Пераклад і каментары Кастуся Шыталя. Перад сусветнай вай­ной Докшыцы выгля­далі зусім іначай чым зараз. Шмат што змянілася на добрае і шмат што змянілася на горшае. […]

Пад Глыбокім, у Гірстунах, паставілі надмагільны помнік па Віктару Сянкевічу

Пад Глыбокім, у Гірстунах, паставілі надмагільны помнік па Віктару Сянкевічу (сапр. Вінсент Сенькавец), журналісту, гісторыку, дзеячу беларускай эміграцыі. Незабыўнаму Язэпу Барэйку, дыктару Радыё Свабода. Гэта, фактычна, помнік на сямейным пахаванні. Пахаваная яшчэ маці Мальвіна і жонка Ірына Барташэвіч. Прах маці і бацькі год назад прывёз з Сан-Францыска сын Майкл Сянкевіч.На помніку — эпітафія на беларускай […]

100 год таму Язэп Драздовіч кіраваў у Германавічах вялікім кааператывам «Беларус» і арганізаваў культурна-асветніцкае таварыства «Заранка»

Жыццё і дзейнасць вядомага бела­рускага мастака Язэпа Драздовіча былі цесна звязаны з мястэчкам Германавічы і яго ваколіцамі. У той час, калі Язэп Драздовіч вучыўся ў Віленскай школе малявання (1906-1910), яго сям’я жыла ў Стэфанпольскай воласці, арандавала зямлю ў маёнтку Александрыя. У час канікулаў ён хадзіў па роднай Дзсісеншчыне, не раз бываў у Германавічах, Лужках, Чарневічах, […]

Як Глыбокае далучылі да “дзяржавы Латгалія»

Неяк, ужо даўнавата, вечнай памяці краязнаўца Язэп Бунто сказаў мне: “Пасля вайны Латвія звярнулася да Беларусі з прапановай перадаць Браслаўшчыну – Латвіі. Маўляў, для буйнога прамысловага цэнтра як Даўгаўпілс – патрэбная зона адпачынку. З гэтай нагоды, нават, быў праведзены “плебісцыт” на Браслаўшчыне, і пераважная большасць выказалася – “За” далучэнне да Латвіі. У апошні момант кіраўніцтва […]

Трагедыя на Ельнінскім балоце

Чалавечая памяць непадуладна часу. Мы абавязаны памятаць сваю гісторыю, не маем права зракацца сваіх каранёў і, такім чынам, імкнёмся перадаць нашчадкам тыя скарбы, якія атрымоўваем ад сваіх продкаў – нашае мінулае жыццё. Не толькі жыццё ўсяго грамадства, але і кожнага асобна ўзятага чалавека, каб не стаць Іванамі без памяці. Аўтар артыкула. Існуе багата пытанняў у […]

Чым жыло Глыбокае восемдзесят год таму

Па старых віленскіх газетах лёгка ўзгадаць, што было ў Глыбокім і на Глыбоччыне ў студзені 1939 года. Дзяржава займалася пытаннем падняцця ўз­роўню земляробства. За 1938 год у Дзісенскім павеце земляробскае на­вучанне праводзілася на 55 земляробскіх курсах, праз якія прайшлі каля 400 вучняў, і ў супольнасцях гаспадароў, якія ахапілі 1.422 чалавекі. Агранамічны персанал апекаваўся 414 узорнымі […]

Як у 1926-м у Глыбокім сустракалі віленскага арцыбіскупа

Артыкул пра гэта змешчаны ў №256 газецы “Кур’ер Вілен­скі” за 1926 год. Нататка мае назву “Візіт арцыбіскупа”, яе аўтар – жыхар Глыбокага Шукевіч. Прапануем яе вашай увазе ў перакладзе на беларускую мову. Візіт арцыбіскупа Дзень 28 кастрычніка надоўга захаваўся ў памяці жыхароў Глыбокага. У гэты дзень наш горад наведаў ксёндз арцыбіскуп Ялбжыкоўскі, які прыехаў з […]

Мікола Конан: Не шкадаваў ніколі, што не стаў даносчыкам

Мікола Конан нядаўна адзначыў сваё 89-годдзе. Ён атрымаў 10 гадоў лагераў за адмову стаць “сексотам” органаў дзяржбяспекі. А яго пераслед пачаўся з таго моманту, калі ён, яшчэ не ведаючы пра існаванне Саюза беларускіх патрыётаў, надрукаваў на машынцы для іх тэкст прысягі па просьбе свайго сябра Васіля Мядзельца. За пяць копій прысягі савецкая дзяржава адправіла яго […]

Зялёная Лонка

Малая радзіма — вялікая гісторыя Чалавек нараджаецца на зямлі, пражывае на ёй доўгае ці кароткае жыццё і сыходзіць у лепшы свет. У кожнага свой лёс. Рускамоўнае слова “судьба” з коранем “суд” – вызначае яго сэнс: тое, што прысуджанае вышэйшымі сіламі, што нельга змяніць, абысці ці аб’ехаць. Бяс­спрэчна, чалавек сам павінен прыкладаць намаганні, каб стаць шчаслівейшым, […]

Неверагодна, але факт: Глыбокае два гады ўваходзіла ў Навагрудскае ваяводства. Разбіраемся – чаму?

Нядаўна, у працяг тэмы “Мярэцкія, вёска, якая згубілася ў гісторыі”, па парадзе нашай сталай чытачкі, жыхаркі в. Удзела – Ганны Адамаўны Глем­боцкай, і з яе руплі­вай дапамогай, аўтар суст­рэўся з 89-га­до­вай жыхаркай Удзе­ла – Фялі­цыяй Яр­ка­вец (у дзявоцтве – Дзевятоўская). Яна нарадзілася ў 1929 годзе ў Літоўшчыне, якая сёння ўваходзіць у склад Мярэцкіх. Аднак аўтар […]

Scroll Up